Storm "dochter' van superdepressie

Door onze weerkundig medewerker

WAGENINGEN, 14 JAN. De zware storm die Nederland gisteravond trof, is onstaan in het kielzog van een duizenden kilometers grote superdepressie, die het afgelopen weekeinde het zeegebied tussen IJsland en Schotland teisterde.

De laatste jaren zijn er vaker zulke omvangrijke IJslanddepressies op de weerkaart te zien geweest, vooral in januari, al had deze een extreme omvang en luchtdruk. Dat het aantal superdepressies de laatste jaren toeneemt door het broeikaseffect, zoals sommige weerkundigen menen, staat echter allerminst vast.

Zo zijn er tegenwoordig meer gegevens beschikbaar dan vroeger, doordat computermodellen steeds beter in staat zijn een berekening te maken van de kerndruk van een depressie. Recent Duits onderzoek laat wel zien, dat in de "warme jaren' vanaf 1988 veel superdepressies waargenomen zijn, maar het is onduidelijk of dat in eerdere warme perioden, zoals in de jaren dertig, niet ook het geval was.

Bijna altijd zijn explosieve depressies een gevolg van de tegenstelling tussen winterkou uit Canada en Golfstroomwarmte op het midden van de Atlantische Oceaan. De grootste depressies komen meestal in het gebied Schotland, IJsland en Groenland terecht.

De kans op een superstorm (met windstoten tot 180 kilometer per uur) neemt in Nederland door zulke depressies niet toe. Wel is het zo, dat aan de zuidkant van zulke lagedruksystemen gemakkelijke nieuwe actieve storingen onstaan. Het zijn juist deze secundaire of dochter-depressies die voor ons land gevaarlijk zijn. De storm van gisteravond was daar een karakteristiek voorbeeld van.