In achttien dagen zijn in Ruanda meer dan honderdduizend mensen van de Tutsi-minderheid om het leven gebracht.       

 

Zelfs in de Hospitalen hakken ze de gewonden in hun bedden dood.

Honderden ko­men zwaargewond en hevig bloe­dend aan. met diepe snijwonden in de nek, de handen en op het hoofd.

 

Zij kwamen met velen, onbekende mannen met machetes, spe­ren en allerhande wapentuig', ver­telt ze fluisterend. 'Ze hebben me drie keer gestoken.Ik deed alsof ik dood was.

 

Mannen, vrou­wen en kinderen met uitgestoken ogen, de neus afgehakt, de schedel gekliefd, vingers of handen afgesneden.

 

De humanitaire organisaties en de internationale gemeenschap pro­testeren niet. Het Internationale I Comité van het Rode Kruis wacht nog steeds op de toestemming van de Ruandese autoriteiten om in Butare te mogen werken