optische micrscoop doorbreekt lichtgrens - 20/3/90 - George Beekman

Jarenlang is ons geleerd dat we met een optische microscoop geen details kunnen onderscheiden die ;veel kleiner zijn dan de golflengte Ivan het licht (ongeveer 0,3 micro- meter). Om nog kleinere details te kunnen zien hebben we de elektronenmicroscoop nodig, aangezien de golflengte van elektronen veel kleiner is dan die van licht.

In verschillende laboratoria wordt gewerkt aan technieken waarmee men in zichtbaar licht toch details kan onderscheiden

Gebruikt men echter een ui-terst kleine lichtbron, die vlak boven het te bestuderen oppervlak wordt gehouden, dan kan men het buigingsprobleem omzeilen.

Toch kan.men de bundeldiameter op deze manier niet onbeperkt blijven verkleinen. Er zijn wel steeds nauwere pipetten te maken, maar het licht laat zich dan niet meer door de opening heen persen.

Hun truc bestaát uit het om- zetten van het licht in een andere energievorm die uit veel kleinere energiepakketjes bestaat_te weten, excitonen,

Excitonen zijn ongeveer even groot als moleculen, met een diameter in de orde van één nanometer, dus kunnen door ruimten bewegen.die voor fotonen te klein zijn.

Op dit kristal werd met behulp van een argonlaser een bundel ultraviolet licht geworpen, waardoor er excitonen werden geproduceerd. Deze migreerden naar het puntje van de pit pet, waar zij tijdens hun verval licht produceerden. Het aldus gecreerde lichtpuntje had een diameter van 50 nanometer, ongeveer een tiende van de golflengte van het licht.