Intermediar janari 1998 Govert Schilling

Withete babys aan de rand van het heelal

Marijn Franx uit Groningen heeft het verste object in het heelal ontdekt. Linksboven de staart van de grote Beer moet de nieuwe recordhouder gezocht worden.

Ergens halverwege het verre object en de aarde bevindt zich een groot cluster van sterrenstelsels, en door de zwaartekracht van dat cluster wordt het licht van de recordhouder afgebogen, vervormd en versterkt. Als die zwaartekrachtslens er niet was, zou het ver verwijderde sterrenstelsel zelfs in de grootste aardse telescopen nauwelijks zichtbaar zijn.

Anderhalf jaar geleden werd het cluster gedetailleerd in beeld gebracht met de Hubble Space Telescope en op die foto's is een opvallende, oranje-rode lichtboog

Uit de metingen blijkt dat zoals het stelsel wordt genoemd (G staat voor galaxy) zó ver weg staat dat het nu waargenomen licht werd uitgezonden toen het heelal nog maar zeven procent van de huidige leeftijd had.

Het sterrenstelsel blijkt een onregelmatige structuur te hebben. Er zijn geen spiraalarmen te zien, zoals in ons eigen Melkwegstelsel, en de sterren lijken gegroepeerd te zijn in een aantal kleine, heldere 'klonten'

7 september verscheen in het vak blad Astrophysical Journal, wordt ook de ontdekking van een tweede stelsel op dezelfe kolossale afstand bekendgemaakt.