Hoe vreemd het ook lijkt wanneer men atomen heel nauwkurig observeert. ‘hindert’ men ze in hun normale gedrag.

kleine deeltjes zoals atomen, elektronen en fotonen, beschrijft. Deze gedragen zich niet volgens de Wetten van de klassiekke mechanica.

De ionen bevonden zich aan het begin van het experiment alle in de zelfde energietoestand (niveau door ze te bestoken met electromagnetische straling konden ze in hogere energietoestand worden gebracht (niveau 2). Er vond dan een zogenaamde quantumsprong die precies 256 milliseconden duurde en daarna konden ze weer naar het oude niveau terugvallen. Tijdens dit proces werden de ionen bestudeerd door ze steeds even, gedurende 2,4 milliseconden, bloot te

een puls laserlicht: de meetpulsen die zich nog op niveau 1 bevonden sprongen daardoor omhoog naar een ander energieniveau (maar niet 2), om tegelijk terug te vallen onder uitzending van een Foton. Door het tellen van het aantal fotonen kon precies worden afgeleid hoeveel van de zich nog op niveau 1 bevonden en hoeveel er dus al op niveau 2 waren aanbeland

De onderzoekers ontdekten nu dat het aantal ionen dat na 256 mlilli- seconden een quantumsprong had gemaakt afhing van het aantal keren dat er in de tussentijd naar was gekeken. Werd er niet gekeken, dan hadden alle ionen die sprong gemaakt.

Tussen het tijdstip nul en 256 milliseconden later is het ion in een soort niemandsiand. waarin de waarschijnlijkheid dat het de sprong heeft gemaakt met de tijd toeneemt. Kijken we echter in de tussentijd. dan ‘dwingen’ we het ion naar de ene of naar de andere quantumtoestand, want er bestaan nu eenmaal geen delen van quantumtoestanden.