F Saris - juli 1993

Volgens sommigen viel de geboorte samen met de oerrknal, 15 miljard jaar geleden, maar wij fysici kennen het electron pas sinds de experimenten met kathodestraalbuizen van J.J. Thompson.

Thompson bepaalde hun lading en massa en doopte deze dragers van electrische stroom electronen.

Door een rooster in de electronenbuis aan te brengen kon Lee De fOREST de electronenstroom regelen en zelfs versterken. Dit leidde tot de geboorte van de moderne electronica.

Toch is het vreemd dat inn het ene experiment het electron zich gedraagt als een deeltje en in het andere als een golf.

Ook werd voorspeld en gevonden dat het electron een anti-deeltje heeft, een positron, met dezelfde massa als het electron, maar positief geladen. Als een elecctron daarmee botst verdwijnen bieden en blijft er slechts een lichtflits over.

Terwijl iedereen weet dat het electron oneindig klein is, is Dehmelt op zoek naar de straal van het electron. Hij heeft een val gebouwd waarbij hij het  deeltje kan opsluiten en rustig voor lange tijd bestuderen.    Voorlopige meetresultaten laten zien dat de magnetische eigenschappen van het E afwijklen van de theorie voor een oneindig klein deeltje. Hij cocnlcludeert dat het E een straal zou kunnen hebben van 1/100.000.000.000.000.000.000 cm.

We weten nog niet waarvan het E gemaakt is. Hoe is het mogelijk dat het zich alls deeltje en als golf kan gedragen? Hoe kan het E wel massa hebben maar geen grootte? Is het anti deeltje net zo groot? Hoe kunnen ze elkaar annihileren tot een lichtflits terwijl ze allemaal uit materie bestaan? Dit zijn vragen voor de volgende eeuw om te beantwoorden