Tot nu toe hebben we het gehad over processen die zich afspelen I de ruimte rondom een zwart gat. Nu richten we ons op het meest intigererende aspect: we gaan proberen de rand van het zwarte gat te benaderen, het randje van deze bodemloze afgrond en doen een poging naar binnen te kijken. In principe is een reis mogelijk. Wat sgtaat de reiziger te wachten?

Onder gewone omstandigheden bijvoorbeeld in een ruikteschip in een baan om de aarde, zijn getijdenkrachten natuurlijk verwaarloosbaar klein en blijven ze onopgemerkt. Hetzelfde geldt voor gewone objecten op het oppervalk van de aarde. Gertijdenkrachten (verschillende kracht zwaartekracht op object in de buurt van bijvoorbeeld zwart gat) zijn evenrdeig aan de afmetingen van het object. Vandaar dat ze wel degelijk merkbaar zijn voor de aarde als geheel in het zwaartekrachtsvelde van de maan. Deze krachten veroorzaken de getijden in de oceanenen, waaraan de krachten hun naam ontlenen.


Teneinde de reis zo lang mogelijik te overleven, moet het ruimtevaartuig de volgende manouvre uitvoeren: Tijdens de val in het zwarte gat moeten de raketmotoren op volle kracht daarien, zodat het ruimteschip vlak bij de horizon tot stilstnd komt. Dan moeten de motoren worden afgeset, waarna het schip een vrije valo maakt langs de straal van het zwarte gat ( van de horizon naar de singulariteit). De duur van de val is de maixmale levensduur. Elke poging van de astronaut om de raketmotoren re gebruiken voor het vertagen van de val in het zwsarte gat of om het ruimtevaartuig in een baan er om hee te bgrenen, zal de valtijd alleen maar bekorten.

Hoe is dit mogelijk vreaagt u zich af. U zukt het ermee eens zijn dat de raketmotoren niet in staat zijn de overweldigende aantrekkingskracht van het zwarte gat te overwinnen en het ruimtevaartuig tot stiltstand te krijgen, maar afremmen moet er toch minsteens voor zorgen dat de val een klein beetje vertraagd woordt en dus wat langer duurt? Is de versnelling van de val door het vertragen van de beweging bovendien niet pure nonsense?

Nee deze gang van zaken is wel degelijk mogelijk. Het punt datr de astronaut zsijn raket versneld ten opzichte van een vrij vallende raket. We hebben eerder al gezien dar de tijd in een versnelde raket trager verstrijkt. In een zwaert gat is dit verschil van doorslaggevend belang. Raket a valt hoe dan ook in de singulariteit, maar gezien vanuit de rakert b wordt de klok in A aanzienlijk vertraagd, zodat de val alles bijelkaar minder tijd in beslag zal nmen volgens klok a. Omdat hij langzamer loopt verstrijken er op klok a minder seconden. Dat is wat je noemt een paradox!