Idealisten

Al enige tijd schrijf ik met Theo van Gogh een filmscenario, maar toen wij gisteren weer aan het werk wilden gaan, gebeurde het volgende.

- Theo, gefeliciteerd.

“Gefeliciteerd met wat?”

- Heb je het interview met Jan Blokker in HP/De Tijd dan niet gelezen? Hij vindt je stukjes geestiger dan die van je grootste vijand, Hugo Brandt Corstius. Hier, lees maar.

“Mmm... Dan ga ik nu meteen een stukje tegen hem schrijven.”

- Tegen wie?

“Tegen Blokker!”

- Theo! Neemt iemand het een keer voor je op, iemand die zeer gerespecteerd wordt in de hoge culturele kringen waarvan wij alleen maar kunnen dromen dat wij erin zouden mogen verkeren, en dan is jouw eerste gedachte om een stukje tegen hem te schrijven.

“Maar heb je die VPRO-serie dan niet gezien waarvoor Jan Blokker het scenario heeft geschreven? Het Jaar van de Opvolging. Het wordt misschien nog beter, alles kan, een zeekoe kan een paashaas vangen, maar die eerste aflevering was kut. Volkomen kut. Waar is mijn jas? Ik ga nu onmiddellijk naar huis om dat stukje tegen Blokker te schrijven!”

- Theo, blijf zitten! Denk na. Je hebt met inzet van al je krachten je alom gehaat gemaakt. Bij de VPRO kunnen ze je bloed wel drinken, en niet alleen omdat je mevrouw Langbroek voor een loopse pygmee hebt uitgemaakt. Bij de HP en AT5 ben je weggelopen en bij de Nieuwe Revu ben je er uitgegooid. Straks komen wij met ons scenario bij het Bedrijfsfonds voor de Film en daar zit Monique van der Ven, die je ook al grenzeloos hebt beledigd. En die zegt natuurlijk ook nee. Dus als Blokker zich opwerpt als een soort laatste bondgenoot, waarom zou je dan een stukje tegen hem schrijven?

“Maar wat vind je dan van Het Jaar van de Opvolging?”

- Tsja..., als je het me zo op de man af vraagt, dan viel het ook niet mee. Je hebt eigenlijk wel gelijk. Het was kut.

“Volkomen kut! De hoofdrolspeler Rick Launspach heeft het charisma van een citruspers. Dat geloof je niet. En Titus Muizelaar als journalist, te gruwelijk voor woorden. En een partij die D99 heet, zoiets kinderachtigs. Toch raar dat die serie vrijwel overal wordt geprezen. Hoe zou dat komen, denk je?”

- Ik denk dat Blokkers collega's een beetje bang zijn om de eerbiedwaardige nestor van de journalistiek voor het hoofd te stoten. Uiteindelijk moet het een soort lafheid zijn, anders kan ik het ook niet verklaren.

“Bel een taxi! Onmiddellijk! Ik moet naar huis om dat stukje tegen Blokker te schrijven.”

- Maar luister, Theo, je kunt Blokker niet alles verwijten. Je hebt toch ook gezien hoe die serie is geregisseerd? Poshy, net allemaal te mooi uitgelicht. Helemaal Frans Weisz, alsof het om een soort liefdesdrama gaat.

“Ja, verschrikkelijk. Helemaal fout, niets van begrepen. Er is niemand die zoveel slechte films maakt en die toch altijd weer geld krijgt. Miljoenen, elk jaar opnieuw. Bakken vol, terwijl ik helemaal niets krijg. Hoe kan dat toch? Wat doe ik verkeerd?”

- Je moet aardig zijn, Theo. Je moet net zo aardig doen voor je omgeving als Frans Weisz. Je moet aardig zijn tot wij er bijna misselijk van worden. Wees aardig, niet uit oprechtheid, maar uit slimmigheid. Wat heb je er aan om te zeggen wat je wilt, wat heb je er aan om mensen te beledigen, zelfs als die mensen het verdiend hebben, wanneer je daardoor geen films kunt maken?

“Begin jij nu ook al? Bel liever een taxi.”

- Hoe is het trouwens afgelopen met je tv-drama In het Belang van de Staat, waarvoor je twee jaar geleden een Gouden Kalf hebt gekregen?

“Die wordt heel misschien over twee jaar door de VARA uitgezonden.”

- En hoe staat het met die serie Au!, die je voor de TROS hebt gemaakt?

“Afgeblazen.”

- Mooi. Zullen wij dan maar weer aan het werk gaan met ons eigen scenario? Al die scènes over Michael Zeeman heb ik er uitgegooid.