Buitenlandse banken betaalden altijd al beter

Amsterdam, 2 april 2011.

Door onze redacteur Philip de Witt Wijnen | pagina 8 - 9

Zonder bonussen verdwijnen ambitieuze tophandelaren heel snel naar Londen of New York. Dat is steevast het pleidooi tegen het beperken van variabele beloningen. Klopt dat in de praktijk?

Zeker twintig telefoontjes kreeg hij de afgelopen twee weken. „ING’ers die het helemaal gehad hebben. Of ik niet iets anders in de aanbieding had”, zegt de headhunter in Londen. De vraag was of het personeelsbeleid van ING last heeft van de recentelijk door Jan Hommen weer opgelaaide bonusdiscussie. Bij ING in Londen werken volgens hem enkele tientallen mensen die zullen moeten voldoen aan de nieuwe normen van De Nederlandsche Bank (DNB) en de Code Banken. „Dat zijn wel de meest productieve mensen van de bank. Als die vertrekken, heeft ING echt een probleem.”

Alle financiële instellingen in Nederland hebben het druk gehad met het beloningsbeleid. Afgelopen donderdag verstreek de deadline waarop zij hun beloningsrapportage bij DNB moest inleveren.

De Regeling Beheerst Beloningsbeleid, die per 1 januari bij wet is geregeld, behelst geen maximering van variabele beloningen, maar stelt er wel uitdrukkelijke voorwaarden aan (zoals deels uitbetaling over lange termijn, en deels in aandelen). Dit om de risico’s van bonussen te beheersen – het waren immers deze ‘perverse prikkels’ die de kredietcrisis mede hebben veroorzaakt. Daarnaast tekenden alle Nederlandse banken de ‘Code Banken’, waarin voor bestuurders wel een plafond wordt gesteld: hun bonus mag niet hoger dan 100 procent het vaste salaris zijn.

De twee beperkende beloningsmaatregelen en de extra druk die politiek Den Haag op de banken met staatssteun legt, zetten Nederland op achterstand, beweren mensen uit de financiële sector. Banken kunnen geen groot talent meer aantrekken en succesvolle bankiers lopen weg naar buitenlandse concurrenten.

Die ontwikkeling voltrekt zich al jaren, erkent Chris de Groot van headhunterbureau Financial Assets. Angelsaksische banken betalen nu eenmaal al jaren veel beter. „Met dat negativisme over bonussen stuiten we de leegloop van ons toptalent niet. We verergeren het. Dat is heel schadelijk voor onze bankensector.”

Hoe erg is het? In de publieke personaliarubrieken gaat het in de eerste maanden van dit jaar om nog geen twintig personen, die bij de twee grootste door de overheid gesteunde banken zijn vertrokken, variërend van de ‘senior relationship manager’ van grote zakelijke klanten bij ABN Amro tot het hoofd financiële markten van ING Bank. Vorig jaar waren het vooral drie grote buitenlandse banken met ambities in Nederland (BNP Paribas, Deutsche Bank en RBS) erg actief op de arbeidsmarkt.

Woordvoerders van beide bedrijven laten weten niet zoveel last te hebben van de bonusdiscussie. „Ja, er gaan mensen weg bij onze top 100”, zegt ABN Amro, „maar er komen ook weer mensen bij.” Op lager niveau speelt het minder: „99 procent van onze mensen valt binnen de CAO.”

Ron Jansen van werving- en selectiebureau Ebbinge & Company, vindt niet dat de grote Nederlandse banken aantrekkingskracht op jonge bankiers verloren hebben. „Starters willen blijven werken bij banken waar ze veel kunnen leren.” Over bonussen zijn bankiers volgens Jansen „veel nuchterder” geworden. „Het tijdperk van de excessieve beloningen is voorbij. Wie dat nastreeft, hoeft niet meer bij een bank aan te kloppen.”

Toch, zegt headhunter De Groot, heeft de discussie over de top ook effecten lager in de bankwereld. „Het zijn niet alleen topbankiers die weglopen, ook hun handel. De helft van ons pensioengeld – zo’n 400 miljard euro – wordt tegenwoordig beheerd in het buitenland.” Bovendien: wie de top beknot, wakkert de ambitie bij de subtop niet aan. „Wie wil er nog in de raad van bestuur terechtkomen?”

Intussen vreest de headhunter in Londen leed bij expats die voor Nederlands banken werken. „Wie wordt teruggezet van 1,5 miljoen naar 600.000 pond heeft een probleem. Het leven is hier duur.”