Geen  Kunst

HENK VAN

De tot een gruwelijk gewrocht verwrongen auto van Rob Scholte is niet het enige unicum op de tentoonstelling Bits and Pieces in Arti et Amicitiae in Amsterdam. Wie immers de looproute langs de affiches en video-opstellingen van Wild Plakken volgt, stuit eerst nog op een tussenliggend zaaltje waar een in plastic verpakte zithoek van Jan des Bouvrie staat tegenover een tafeltje met een koffiezet-apparaat en wat plastic drinkbekertjes. Is dit een commentaar op de gemiddelde museum- of galeriebezoeker die het volgens de inrichters van de expositie niet meer zonder consumpties zou kunnen stellen? Of wordt hier wellicht een ironische kanttekening geplaatst bij de design-gekte die iedere vorm van industrieel ontwerp tot exposeerbaar materiaal wil verklaren?

Nee. Naast de zithoek hangt een verklarend tekstbordje. "Dit is geen installatie",
staat er - de bezoeker kan zichzelf hier gewoon een bekertje koffie verschaffen en gaan zitten.

Het is bij mijn weten voor het eerst dat de voorbijganger in een tentoonstellingsruimte op het hart wordt gedrukt dat het getoonde gn is. Weliswaar werd hetzelfde vooraf in veel toonaarden beweerd over het wrak van Scholte, maar dat blijkt in deze dramatische belichting, met de geprojecteerde tekst van Franciscus van Assisi, onvermijdelijk toch te zijn geworden. Men heeft het niet aangedurfd daar k zo'n ontnuchterend --bordje bij te hangen.

Alleen in die koffiezaal kan de bezoeker concluderen dat het met de moderne kunst dus al z ver is gekomen, dat er nadrukkelijk moet worden vermeld dat iets geen kunst is. Ik ken een man die zich in musea voor moderne kunst met satanisch plezier bij brandblussers of lichtknopjes opstelt en daar dan peinzend naar kijkt, in de hoop anderen in verwarring te brengen over de vraag of dat soms k kunst is. Men weet het immers maar nooit. Decennia lang is het noodzakelijk geweest argeloze museumbezoekers erop te wijzen dat de stenen of bladeren of zandkorrels op de vloer daar zijn neergelegd door een kunstenaar met bedoelingen. Nu dat eindelijk ook tot de meest onervaren passant begint door te dringen, blijkt de kunstwereld een volte face te moeten maken. Het is een voorbeeld dat navolging verdient. Men kan niet duidelijk genoeg zijn.