stefan stefan 3 0 2007-08-18T05:07:00Z 2009-10-23T20:41:00Z 1 497 2738 zuid 22 6 3229 10.2625 Clean 21 6 pt 6 pt 0 3 MicrosoftInternetExplorer4

 

 

Televizierring gaat nooit naar de beste tv-makers

 

 

Door HENK VAN GELDER

 

Het anagram van Joop van der Reijden luidt, aldus Van Kooten en De Bie in de eerste aflevering van hun nieuwe serie: De pornovader en jij - streep de letters maar af, het klopt. Conclusies verbonden de heren verder niet aan hun vondst, want in het nieuwe digitale tijdperk is naar hun zeggen geen behoefte meer aan opinies; de geboden informatie op de elektronische snelweg is dermate uitgebreid en verstrekkend, dat iedere gebruiker voortaan zelf daaruit zijn opinies kan afleiden.

 

Maar omdat het bestel gisteravond bij wijze van uitzondering weer eens waarlijk pluriform was, werd de Veronica-directeur nauwelijks tien minuten eerder op een ander net geprezen om zijn "ontzettend moedige besluit". De spreker was ex-RTL-directeur Ruud Hendriks, die nu kennelijk voor Hilversum een soort éminence grise is geworden en als eregast de Televizierring van dit jaar mocht uitreiken. De onderscheiding, aangeprezen als "de enige echte televisie-publieksprijs", ging naar de RTL-dramaserie Vrouwenvleugel, een produktie van de naar Van der Reijden overgelopen Joop van den Ende, net als het voor de vierde keer vergeefs genomineerde Goede tijden slechte tijden, dat andere epicentrum der namaak-emoties. Dat de derde genomineerde, Paul de Leeuw, in dit milieu een buitenstaander was, stond eigenlijk van tevoren al vast.

 

Interessanter dan de uitslag was dan ook te zien hoe de AVRO er, op eigen kracht, een show van trachtte te maken - een schrale vertoning met flauwe filmpjes, wezenloze praatjes en veel applaus voor telkens dezelfde figuren. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat ze zoiets in de Aalsmeerse amusementsfabrieken doorgaans met meer flair ensceneren.

 

Interessant trouwens ook, dat de Televizierring nooit naar de beste televisiemakers van Nederland gaat. Twintig jaar geleden richtten Van Kooten en De Bie hun Simplisties Verbond op, waarvan de matteklopper dit seizoen als digi-mat functioneert, en al die jaren werden ze door het publiek (of door de lezers van het blad Televizier, wat natuurlijk niet hetzelfde is) genegeerd. Dat heeft ongetwijfeld ook te maken met het feit dat ze zich voortdurend ontdoen van succescreaties en succesformules, met bijvoorbeeld als onvermijdelijk gevolg dat de eerste uitzending van een nieuw seizoen nooit de beste is.

 

Dit jaar keren ze, zo te zien, terug naar de Keek op de week-vorm, al is die nu verpakt in nep-elektronica. Van de nieuwe types kunnen de zachtmoedige tabakshandelaar Mangelmans, de Peter Hofstede-achtige classicus Kuilman en de musicus Van Maurik blijverdjes worden. Vooral het hoofdschuddende "schei toch uit!" van de laatste voorspel ik een goede toekomst. Gelukkig maken Van Kooten en De Bie, ondanks hun beweringen van het tegendeel, nog ouderwetse, niet-interactieve televisie. Wat er gebeurt als "het publiek" het voor het zeggen heeft, is bij zo'n Televizierring al angstwekkend genoeg.

 

Datum:

10-10-1994

Rubriek:

Tv Achteraf

Pagina:

15

Trefwoord:

Muziek; Kunst en Cultuur; Kunst

 

Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.