stefan stefan 3 2 2007-12-17T21:36:00Z 2009-03-11T21:57:00Z 1 844 4642 zuid 38 10 5476 10.2625 120 Clean 21 MicrosoftInternetExplorer4

'De mensen zien mij als hun beste vriendin'

 

Door MONIQUE SNOEIJEN

 

Catherine Keyl (Den Haag, 1946) presenteerde de afgelopen vier jaar bij RTL de 5 Uur Show en is vanaf maandag dagelijks rond vier uur te zien in 'Catherine'. Haar eigen live talkshow naar Amerikaans voorbeeld. Iedere uitzending komen op toneel mensen praten over onderwerpen als 'Mam, ik ben travestiet', 'Ik ben vals beschuldigd van incest', 'Leven na wiegedood' en 'Mijn dochter heeft 21 persoonlijkheden'. Het publiek mag vragen stellen.

 

"Jemig, dacht ik, dadelijk krijg ik een audience participating programma en dan participate de audience niet. Die Nederlanders zitten natuurlijk als zoutzakken in de zaal, was mijn eerste gedachte. Maar het gaat ongelooflijk goed. Zodra iemand opstaat, ren ik ernaar toe. Wat ze dan gaan zeggen? Geen idee. Maar ze zijn zo open, zo direct. Ik ben verrukt van het Nederlandse publiek. Echt. Natuurlijk weet het publiek ook wel een beetje wat van ze wordt verwacht. Als de shows van Ricky Lake en Oprah Winfrey hier nooit waren uitgezonden, was dit onmogelijk geweest.

 

"Zo hysterisch als in Amerika reageren ze hier natuurlijk niet. Gelukkig maar, zou ik haast zeggen. In New York heb ik een show bijgewoond van Sally Jesse RaphaŽl, na Oprah Winfrey de grootste. De stelling was: 'Ik ben blank, maar ik zou liever zwart zijn'. Nou, jongens, de tent werd afgebroken. Naast me zat een vrouw te gŪllen, ik werd er gewoon bang van.

 

"Mijn talkshow is geen voyeuristisch programma. Het is puur verslaggeverswerk. Degenen die op toneel zitten hebben een verhaal te vertellen, hen is onrecht aangedaan, ze hebben iets moeilijks meegemaakt of hun leven is bijvoorbeeld op de een of andere manier drastisch veranderd. Dat verhaal mogen ze aan het publiek en de kijkers vertellen. Maar er moet wel een journalistieke angel inzitten. Het moet maatschappelijke portee hebben.

 

"Zo hadden we bijvoorbeeld een onderwerp over vrouwen met een meervoudige persoonlijkheids structuur. Op toneel vertelt een vrouw dat ze 21 persoonlijkheden had en dat ze die met therapie weer allemaal is kwijtgeraakt. Maar er was ook een vrouw die juist helemaal niet van haar verschillende persoonlijkheden af wilde. Die vond het wel prettig zo. Een moeilijk onderwerp, maar het publiek was enig. Het stelde zulke fantastische vragen. Toen het uur om was zei ik: zitten jullie eigenlijk ook nog met zoveel vragen? Ja, dat hadden ze. Nou, hebben we gewoon nog een uur gedraaid. Wat er toen gebeurde... Die vrouw die niet van haar persoonlijkheden afwilde, veranderde op het toneel. Van een vrouw van 35 werd ze een meisje van tien. Ik krijg nog kippevel als ik het vertel.

 

"We hebben ook een aflevering opgenomen met jonge boeren die geen vrouw kunnen vinden. Met die boeren is de redactie heel lang bezig geweest. Die mensen willen eigenlijk niet op tv. En weet je wat ik nou top vind? Dat zo'n boer dan opeens zegt: 'Ja, die mevrouw uit het publiek denkt wel dat wij eenzaam zijn, maar in het dorp zegt iedereen mij goededag. Die mevrouw woont in een stad, daar is dat niet zo'. Nou, tÚp vind ik dat. Zo'n man maakt op een heel authentieke manier een vooroordeel met de grond gelijk. Dat is waarom ik programma's maak. Televisie is volksamusement, maar als je mensen daarmee wat kunt leren... dat is het mooiste wat er is.

 

"Ik zou ook heel graag vier neo-nazi's in de uitzending willen. Al die aanslagen op Turkse en Marokkaanse koffiehuizen. Dat is geen toeval. Dat wordt allemaal maar in de doofpot gestopt. Ik vind dat angstaanjagend. Daarom wil ik weten: Wat houdt die mensen bezig? Wat ligt eraan ten grondslag? Dat wil ik ze vragen. Met kijkcijfers heeft dat niets te maken, dat is een puur journalistieke motivatie.

 

"Ik ben er ook niet op uit om mensen tear te jerken. In de vijftien afleveringen die nu zijn opgenomen, is denk ik twee keer gehuild. Maar als een mevrouw vertelt dat ze haar kind van vier maanden dood in de wieg vond, dan vind ik het niet raar dat haar man op de eerste rij vreselijk zit te huilen. Daar gaan we dan niet op inzoemen. Dan zeg ik gewoon: God, gaat het? Wil je iets drinken? Het moet ook weer niet zo zijn dat we er als ijzeren heinen bij gaan zitten.

 

"Ik denk dat de mensen mij zien als hun beste vriendin. Tegenover mij hoeven ze zich nooit te schamen. Voor mij hoeven ze niets op te houden. Ik respecteer iedereen. Of het nu een agrariŽr uit Overijssel is of een hoogleraar chirurgie. Dat voelen mensen. Die denken: tegen haar kan ik dat wel vertellen.

 

"Misschien tot slot nog een aardige boodschap voor de lezers van NRC Handelsblad. Dat zijn over het algemeen werkende, hoog opgeleide mensen met een bepaalde sociale status. Die kunnen zich vaak niet voorstellen dat iemand om vijf uur 's middags naar de televisie kijkt. Maar prime time verschuift steeds meer naar de middag. Kijk maar naar de 5 Uur Show, dat programma heeft een fantastisch succes. Als je dat niet doorhebt, weet je niet wat er in de maatschappij gebeurt.

 

"Ook politici maken die fout. Die willen wel in NOVA, maar niet in de 5 Uur Show. Onvoorstelbaar stom. Bij mij zitten hun kiezers. Neem nou zo'n man als Felix Rottenberg. Die wil de partij vernieuwen maar vindt het beneden zijn stand om naar de 5 Uur Show te komen. Dat zegt iets over de liefde van de politicus voor zijn kiezer. Man, denk ik dan, jij hebt er echt geen ruk van begrepen."

 

Datum: 

02-09-1995

Sectie: 

Radio en Televisie

Pagina: 

25

Onderschrift:  

Foto: Presentatrice Catherine Keyl (