Schopenhauers hoofdroman vertaald

Op het snijvlak van de psychologie, geneeskunde en de neurowetenschappen zoeken hij en zijn vakgenoten naar hoe het brein de geest voortbrengt

Het bewustzijn, zo begon hij zijn lezing, 'is een fascinerend maar ongrijpbaar fenomeen. Er zijn meer dan vijftienduizend artikelen over geschrechevenalle zonder.een oplossing

De rechter hersenhelft bestuurt en registreert alles aan de linkerkant van het lichaam, en de linkerhelft de rechterkant

Bij W.J.-bleek de ene hersenhelft niet te weten wat de andere zag. Over beelden die de linker hersenhelft in het rechter visuele veld pad gezien, kon W. J. vertellen. In de linker hersenhelft huist immers he ''spraakvermogen. Maar voor plaatjes die, aan de rechter helft waren getoond leek W.J. wel blind

Het'meest onwaarschijnlijke", vindt Gazzaniga nog steeds, "is dat split-brain patiŽnten niets merken van de verandering door de operatie! Ze klagen niet over het feit dat ze de hele linkerhelft van je gezicht niet zien

Hoe bewerktstrelligt een brein waarin functies duidelijk ver deeld zijn een verenigd gevoel vanzelf?

FrŠncis Crick, een van de ontdekkers van de DNA-structuur, zoekt tegenwoordig naar de zenuwceffen die verantwoordelijk zijn voor het visuele bewustzijn, en zegt dat bewustzijn terk afhangt van verbindingen tussen (de hersenschors en de dieper gelegen thalamus. Vilayanur Ramachandran, die onder meer bekend is vanwege zijn onderzoek naar fantoomledematen, zoekt het in gebiedjes in de slaapkwabben en de voorhoofdskwab. En de Duit ser Hans Flohr denkt dat zenuwen di gevoelig zijn voor de stof N-methyl-Dį aspartaat (NMDA) ermee te maken heb ben, omdat veel bewustzijn-blokkeren de narcosemiddelen op die zenuwel aangrijpen.

Is er een specifiťk gebied voor bewustzijn in het brein, waar de informatie uit alle functies zoals geheugen, taal, of visuele waarneming, doorheen moet voordat je

verlicht' bent? Of heeft elke functie zelf die mogelijkheid? Ik denk het laatste." In Gazzanigas model is bewustzijn verspreid over het brein, in een netwerk van gespecialiseerde onderdelen

Hoe krijgen we, met al die deelbewustzijnen in ons hoofd, nu een samenhangende, bewuste beleving? Dat is, denkt Gazzaniga, exclusief een taak van de linker hersenhelft.

De interpreteerfunctie ontdekten Gazzaniga en zijrn collega's door het volge de experiment: ze toonden de link :I hersenhelft ó via het rechter gezichtsveld - van een split-brainpatiŽnt een kippenpoot, en de rechter hersenhel t een sneeuwtaafereeltje. Met iedere hand moest de patiiŽnt het plaatje uit een serie kiezen dat het meest overeen kwam met wat hij had gezien. De rechterhand, aangestuurd door de bewust ziende li - nkerhelft, koos een plaatje van een kip , en de linkerhand een afbeelding van een sneeuwruimer. Toen de patiŽnt zijn keuzes moest toelichten zei hij: '0, simpel. De kippenpoot hoort bij de kip, e je hebt een sneeuwruimer nodig om het kippenhok schoon te maken.' De onderzoekers vielen van hun stoel van verba zing

Steeds bleek de linkerhelft een verklaring te verzinnen voor het gedrag dat de patiŽnt vertoonde.

De interpreter is zo goed als de gegevens die hij binnenkrijgt", benadrukt Gazzaniga. "Als hij bizarre informatie binnenkrijgt, zal hij ook met een bizarre verklaring komen.

 

Gewoon gaan zitten lezen,, hoe verleidelijk dat ook is, mag niet van de auteur

Hij moet vertrouwd zijn met Schopenhauers eerdere boek. de filosofische

verhandeling Ueber die viertache Wur- zei des Satzes vom zureichenden Grunte. Hij moet bovendien thuis zijn in de filosofie van Immanuel-Kant.

wat 'kunnen wij kennen?' _

Hij is een denker voor schrijvers, en geen filosoof wiens, werk zich leent voor het vergelijkend komma-onder- Zoek van de, universitaire filosofen die hij in zijn tweede belangrijke boek,..de Parerga und Paralipomena, zo sardo nisch te kijk heeft gezet.

Je hebt objťcten en je hebt subjecten; je hebt, anders gezegd, de dingen en lui die erover praten. De vraag is nu waar wij, die praters, het over hebben wanneer wij het over de dingen hebben en wat de dingen zijn wanneer wij het niet over hen hebben

Het wantrouwen tegen de waarnemingen, tegen wat Kant de 'fenomenale wereld' heeft genoemd zit er aLvanaf eerste bladziide in.

Het is onthutsend om te lezen-met hoeveel zorg Schopenhauer zich van Kant ontdoet.

Wat er voor in de-plaats-komt is een systeem waarin de wil de harde kern van het kenvermogen vormt - en daarmee van de kennis en daarmee van de hele werkelijkheid. Geen Platoonse herinnering aan ideeŽn, geen construcde van Kantiaanse 'vormen van aanschouwing' en 'categorieŽn' die als manieren van- kennen, als voorwaarden voor het kennen, de garantie voor de deugdelijkheid van kennis afgeven - maar de wil.

De wereld en de dingen blijven net zo onbetrouwbaar als ze altijd al geweest zijn, maar ze stuiten. zodra we kennis van hen nemen, op de wil. Het is de wil die reageert op de voorstelling, en doordat de wil dat doet, komen we aan de weet dat de wil bestaat

Het subject neemt het over van de objecten en wordt, het is net goochelen, daardoor bet meest hardnekkige_object.