september 1989 - Belcampo kampioen van het geluk

Elk idealisme dat tot een beweging wordt vermengt zich met belangen en dreigt te verstarren tot dogmatiek. Als je op dit moment in Iran vrij bent van dogmatiek lig je eruit. In godsdiensten wordt het leven op aarde ondergeschikt gemaakt aan het eeuwige leven. hoewel niemand daar iets vanaf weet. Da is betreurenswaardig en anti-balcampistisch.

Waar ligt de grens bij geluk?

Het is onmogelijk om exacte grenzen te trekken. Een mug die mij in de hand steekt sla ik dood. En ook eet ik brood van graan. Bij het hoeveelste strootje spreek je van een hooiberg? Dat valt niet te bepalen. Dat hoeft oook niet, wan het ontbreken can zulke grenzen leidt vrijwel nooit tot misverstanden.

Wij zijn toch mensen. We kunnen toch niet onszelf relativeren.

Je kunt niet buiten jezelf treden. Maar wel in je gedachten. In gedachtenb kunnen we ons mens-zijn relativeren. Wij kunnen ons bijvoorbeeld een aarde voorstellen van duizend miljoen jaar geleden waarop geen mensen voorkwamen. Dat is mogelijk en dus kun je ernaar streven.